Muzyczną i duchową refleksją nad tajemnicą męki Chrystusa było oratorium pasyjne „Ecce Lignum Crucis” („Oto drzewo Krzyża”), które zostało wykonane dwudziestego siódmego marca w kościele pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Brzeźnie.
Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie Świata. Oto drzewo, które stało się bramą do wieczności. Zbawienie przyszło do człowieka przez narzędzie zbrodni. Od hańby, wyroku, przez mrok śmierci aż po tryumf życia. Paradoks miłości, która sięga daleko poza ludzkie wyobrażenia.
W tej wieczornej godzinie pragniemy zanurzyć się w mroku Golgoty i wraz z naszym Zbawicielem przejść Jego ostatnią ziemską drogę. Choć przez chwilę zatrzymać się nad ogromem miłości, która z niewolników śmierci czyni nas dziećmi samego Boga.
W oratorium wystąpiły: Chór Cantorum Gaudium z Gminnego Ośrodka Kultury w Brzeźnie pod dyrekcją Hanny Buczkowskiej‑Bartczak, Chór Canto Lumine z klasztoru franciszkanów w Koninie pod dyrekcją Dominika Zimnego, Pasyjny Zespół Wokalny pod dyrekcją Dominika Zimnego oraz Pasyjna Orkiestra Kameralna.
W części muzycznej wybrzmiały między innymi pieśni „O chwale krzyża”, „Ecce lignum crucis”, „Świętość krzyża”, „O crux ave”, „Krzyżu Chrystusa”. Większość wszystkich zawartych w oratorium pieśni została wykonywana a capella. Wtedy jedynymi instrumentami były ludzkie głosy, tworzące intymne lub monumentalne brzmienia. Pozostałym wykonaniom towarzyszyła orkiestra kameralna , gdzie w częściach bez głosów dokładnie było słychać każdy instrument, a w połączeniu z chórami tworzyła się jeszcze większa głębia muzyczna i emocjonalna.
Całość przekazu dopełniały zmieniające się światła w kolorach Wielkiego Tygodnia. Czerwony symbolizuje mękę Chrystusa, fioletowy pokutę, nawrócenie i zadumę, a biały ustanowienie Eucharystii i kapłaństwa.
Między kolejnymi muzycznymi częściami oratorium, aktor Zbigniew Suszyński odczytywał rozważania dotyczące męki Chrystusa. Ich autorem, podobnie jak w ubiegłym roku, był Krzysztof Kędziora, Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Brzeźnie.
W jego rozważaniach przejawiały się obrazy z czasów męki Jezusa i odniesienia do współczesności, analiza ludzkich zachowań oraz postaw wobec cierpienia i śmierci Chrystusa wtedy, gdy się dokonała i jakie jest tego dziedzictwo wśród nas, współczesnych.
– Historia zbawienia nie kończy się na Wielkim Piątku. Ona w nim bierze swój początek. Uczniowie Chrystusa rozeszli się do domów, jak po każdym innym pogrzebie. Trwali w żałobie, powoli tracąc pewnie nadzieję, że wypełnią się słowa ich Mistrza. Zawiodła wiara, zwyciężyły strach i rozpacz. To już prawie dwa tysiące lat, a my ciągle tkwimy w tym samym miejscu. Jak apostołowie: zbyt zmęczeni, żeby czuwać, zbyt tchórzliwi, by się nie wyprzeć, zbyt niecierpliwi, by czekać, zbyt nieufni, by naprawdę uwierzyć. Jezusie, nasz Zbawco, za takich nas umarłeś. Takich nas kochasz. Do szaleństwa. Mimo wszystko. I zdecydowanie na wyrost. Niech ten święty czas Wielkiego Tygodnia otworzy nasze oczy i nasze serca, byśmy krocząc za Tobą drogami życia, coraz częściej umierali dla świata i coraz pełniej żyli dla Ciebie – czytał Zbigniew Suszyński.
Po ostatnim dźwięku oratorium, artyści zostali nagrodzeni rzęsistymi brawami na stojąco. Hanna Buczkowska Bartczak złożyła podziękowania dwóm osobom, których nie było wśród wykonawców, ale które pomagały w przygotowaniu jego muzycznej części. Byli nimi Andrzej Wójciński i Daniel Badecki.
Komentarz oraz podziękowania dla twórców i wykonawców oratorium złożył też proboszcz parafii w Brzeźnie, ksiądz Tomasz Bartkowiak.
Oratorium pasyjne łączy elementy religijne, muzyczne, literackie i pomaga przeżyć oraz zrozumieć wydarzenia Wielkiego Tygodnia, a także wpływ tamtych wydarzeń na nas dzisiaj. W kościele w Brzeźnie po raz pierwszy zostało wykonane w ubiegłym roku pod tytułem „Crux Fidelis” i podobnie jak tegoroczne, było istotnym wydarzeniem artystyczno-religijnym.
Producentem oratorium był Gminny Ośrodek Kultury w Brzeźnie.
